vrijdag 15 maart 2019

Waalrese bestuurscultuur verziekt !


Een ingekorte versie van dit artikel verscheen in weekblad De Schakel woensdag 20 maart 2019


In het ED van  zaterdag 15-3 stond een artikel  met de mededeling dat de Gemeenteraad van Waalre besloten heeft om een onafhankelijke adviseur in de arm te nemen, die de onderlinge verhoudingen en sfeer in de raad moet gaan onderzoeken. Al jarenlang zijn er signalen van gering onderling respect en felle aanvallen tussen personen en partijen en een gestold wantrouwen tussen coalitie en oppositie.

Als docent organisatiesociologie vraag je je dan af of er misschien sprake is van een algemeen maatschappelijk probleem dat ook in de Tweede Kamer en in de publieke debatten over de zwarte pieten en bijvoorbeeld de situatie op de Oostvaardersplassen naar voren komt. Leven we kortom in een meer gepolariseerde samenleving,  die zich bovendien kan bedienen van meer communicatiekanalen zoals via sociale media? Het antwoord daarop is zeker bevestigend en niet meer weg te poetsen of te onderdrukken. We moeten er maar aan wennen en ermee leren leven, toch? 

Een andere meer psychologische verklaring zou kunnen zijn dat deze uitwassen vooral voor komen bij bepaalde individuen, die misschien te weinig beschaving of cultuur hebben meegekregen in hun opvoeding en daardoor met gestrekt been tegenstanders persoonlijk aanvallen. Zoals Geert Wilders dat in het begin in de Tweede Kamer praktiseerde en de andere Kamerleden daarna verdwaasd achter liet. Hij speelde vaker op de persoon en niet op de inhoud. Dat kan de verhoudingen ook verzieken en dus zouden deze “rotte appels” moeten verdwijnen. Bij democratisch gekozen personen is dat echter niet gemakkelijk te realiseren en kan het daardoor dus nog lang doorrotten. De in het ED getoonde Twitter-berichten van raadsleden laten daarvan wel iets zien. Heropvoeding zou misschien soelaas kunnen bieden, al acht ik de succeskans niet erg hoog.

Een diep-psychologische verklaring zou kunnen zijn dat deze persoonlijke conflicten de naweeën zijn van de onopgeloste, maar wel aangestoken, verwoestende brand in het gemeentehuis van Waalre medio 2012. 
Gemeentehuis Waalre (foto: ANP/NU.nl) 

Zou het kunnen zijn dat raadsleden hier een vorm van PTSS (= post traumatische stress syndroom) aan overhielden en daardoor wat kortere “lontjes” hebben en meer direct en primair reageren? Dat zou misschien verdwijnen als er daders opgepakt en veroordeeld gaan worden? Helaas lijkt dat ijdele hoop na zeven jaar.  

Mijn persoonlijke overtuiging is een meer structurele verklaring voor dit probleem. De huidige politieke partijen  spelen al decennia een sleutelrol in de raad in wisselende constellaties. Ze komen elkaar steeds weer tegen soms vanuit de rol van coalitiepartij en soms als oppositiepartij. Oude ervaringen en frustraties spelen dan een onderhuidse rol en werken langere tijd door, zeker als de sleutelfiguren van deze partijen ook al decennia op een raadszetel zitten en er sprake is van een mogelijk zwakke voorzitter/burgemeester, de heer J. Brenninkmeijer. 
Het help ook niet voor de goede verstandhouding als een raadslid overstapt naar een andere partij. Dat lijkt dan op een scheiding en daarna toch in hetzelfde huis blijven wonen. Dat geldt ook voor raadsleden die officieel afscheid nemen en binnen een jaar weer terug zijn als raadslid!? 
Je zou kunnen zeggen dat er een houdbaarheidsgrens is overschreden en dat personen na een zeker aantal jaren hun zetel moeten afstaan.Dat brengt een frisse nieuwe stroom van mensen tot stand. Maximaal  acht jaar en dan wegwezen. Een dergelijk systeem hebben we echter volgens mij nog niet. Lees ook 
https://welzijnengezondheid.blogspot.com/2018/03/nieuwe-politiek-in-waalre.html

Burgemeester Jan Brenninkmeijer en D66 raadslid Joke Beuger

Cultuur- of gedragsveranderingen hebben een grotere kans van slagen als juist de onderliggende (bestuurs-)structuur aangepakt wordt en niet alleen die oppervlakkige gewoonten en uitingen, voortkomend uit waarden en overtuigingen die samen een cultuur vormen. 
In Waalre met 17.000 inwoners zijn er in de gemeenteraad 17 zetels, die verdeeld worden over 7 partijen. De huidige coalitie bestaat uit nota bene 5 partijen die samen 12 van de 17 zetels bezetten. Een overduidelijke meerderheid maar met zoveel verschillende partijen is het ook lastig om een duidelijk beleid te realiseren. In de landelijke politiek wordt al gezegd dat de huidige regering met maar 4 partijen al een unicum is en erg lastig. Dus op gemeentelijk niveau moet het nog erger zijn. De positieve kant daarvan is dat er veel en gedegen overlegd moet worden tussen partijen en dat niet één partij vrijwel alle macht naar zich toe kan trekken .                                    

Toch ben ik van mening dat de raad veel meer zou moeten gaan inzetten op burgerraadplegingen via enquêtes (huidige burgerpanel) en eventueel een vervolg W100- bijeenkomst, maar dan wel met bindende adviezen. 
Lees ook:  https://driegeleding.blogspot.com/2015/11/gemeente-waalre-houdt-burgertop.html


Vormen van een meer directe democratie hebben juist hun grootste kans op lokaal gemeentelijk niveau. Voorstellen en initiatieven die daaruit naar voren komen hebben een streepje voor omdat het uit de bevolking zelf komt en geagendeerd moeten worden. Coalitie en oppositie hoeven dan niet in hun traditionele rol te schieten en kunnen onbevangen deze acties en plannen tegemoet treden. Het doorbreekt de linies en biedt waarschijnlijk een basis voor nieuw vertrouwen.  

Als dat nog niet genoeg is kunnen we een volwaardige  gelote burgerraad gaan optuigen zoals David van Reybrouck die voorstelt en in het Duitstalige deel van België bezig is te realiseren.  
Lees ook: https://driegeleding.blogspot.com/2014/09/revitalisering-van-de-democratie-door.html
Relevant daarbij is ook het wetenschappelijke bewijs van het boek Wisdom of the Crowd, waaruit blijkt dat een willekeurige gemengde groep mensen tot de beste keuze komen. Zie ook
https://bedrijfskunde-economie.blogspot.com/2014/12/wisdom-of-crowd.html

Natuurlijk wens ik extern adviseur Leo Custers alle succes bij het verbeteren van de Waalrese bestuurscultuur en als burger van Waalre hoop ik vurig op een goed resultaat. Het is echter ook gemeenschapsgeld dat nu ingezet wordt om onderlinge geschillen te beslechten. Wat zou het effect zijn als raadsleden een deel van hun raadsvergoeding daarvoor beschikbaar stellen en zo de gemeenschap niet laten opdraaien voor deze extra kosten ?            

zondag 23 september 2018

Tienjarig bestaan van weblog



Inmiddels bestaat deze website zo'n tien jaar en is uitgegroeid tot een bestand met zo'n vijf en dertig artikelen en zo'n 18.866 pageviews, over het thema maatschappelijke driegeleding.

De meeste artikelen sluiten aan bij een stukje actualiteit maar belichten deze vanuit de maatschappijvisie zoals voor het eerst is beschreven en toegelicht door Rudolf Steiner in 1918, de grondlegger van de antroposofie.

Het grote voordeel van een digitaal artikel of website is dat het altijd en overal toegankelijk is voor iedereen. Een krant of tijdschrift verschijnt eenmalig en verdwijnt daarna weer in de vergetelheid. Hier op internet kun je er als auteur ook altijd weer bij en soms nog aan de tekst wat schaven of er actuele zaken aan toevoegen. Dat maakt het meer "up-to-date" en relevanter.

De actualiteit of relevantie blijkt ook uit het aantal bezoekers dat sterk varieert.
De meest populaire en top drie van dit weblog zijn de onderstaande artikelen:

De nummer 1 met 1189 bezoekers:

    http://driegeleding.blogspot.com/2013/10/de-voordelen-van-een-basisinkomen.html

De nummer 2 met 627 bezoekers:

http://driegeleding.blogspot.com/2010/03/vrijheid-gelijkheid-broederschap.html

en de nummer 3 met 401 bezoekers:

http://driegeleding.blogspot.com/2013/10/cooperatie-en-associatie.html

zaterdag 8 april 2017

Het belang van burgerinitiatieven


Burgerinitiatief, het mooiste dat er is.
De mogelijkheden voor ieder individu zijn onbegrensd en bieden volop kansen. De een ziet een marktkans of een vernieuwend product en start zijn eigen onderneming dat na jaren van grote inzet zeer succesvol is. Soms zijn er grote uitschieters bij deze ondernemers zoals Elon Musk van Tesla en de oprichters van Apple en Microsoft. Dat associëren we eerder met ondernemerschap dan met burgerinitiatief.  
Elon Musk met zijn Mars-missie
 Een ander voorbeeld dat wel meer die kant opgaat is het initiatief van Boyan Slat, een Nederlandse middelbare scholier, die tijdens een duikvakantie in Griekenland vaststelt dat hij meer soorten plastic ziet dan vissen. Dat leidt ertoe dat hij het voornemen maakt om de oceanen schoon te maken. In zijn project “Ocean Cleanup” heeft hij in fasen zijn voornemen verder uitgewerkt en via crowdfunding geld ingezameld om op kleinere schaal te gaan experimenteren en haalbaarheidsstudies te maken. Inmiddels doet hij dit werk met honderd vrijwilligers. In september 2018 wordt de eerste echte installatie de zee ingetrokken en uitgetest. Als het werkt zoals is bedacht zullen er nog zo'n zestig installaties volgen om de wereldzeeën te reinigen van plasticafval.
                     Een ander minder bekend voorbeeld is dat van het Duitse jongetje Felix Finkbeiner, die op de lagere school in Uffing am Staffelsee (ten zuiden van München) een werkstuk maakte en spreekbeurt hield over klimaatverandering. In zijn voorbereiding stuitte hij op de Keniaanse minister Wangari Maathai, die meer dan 30 miljoen bomen liet planten. Hierdoor geïnspireerd richtte Felix  een Stichting op, toen hij net negen jaar oud was, met de naam  “Plant for he Planet” en dat gebeurde in 2007. Nu tien jaar later telt de Stichting zeventien medewerkers en bestuursleden vanuit de hele wereld. Het idee was simpel: laat kinderen contact zoeken met telers en vragen om gratis boompjes en daarna in overleg met natuur- en milieuorganisaties zoeken naar geschikte plekken om deze te planten.  Zo zijn nu tien jaar later 14 miljard bomen in 130 landen geplant en het ultieme doel is 1 biljoen bomen. Daarmee heeft deze jongen met zijn ogenschijnlijk “jeugdige onbezonnenheid” het intitatief van Wangari flink overtroffen. Bij burgerinitiatieven denken we vooral aan mensen die maatschappelijke taken en projecten uitvoeren ten behoeve van de civil society. 

Zo kun je ook denken aan het initiatief van Hugo Borst en Carin Gaemers die als (zorg-)ervaringsdeskundigen gepleit hebben voor een betere, menswaardigere ouderenzorg. Dankzij aandacht in de media en hun benadering van de politiek via het handvest hebben zij van het vorige kabinet toch honderden miljoenen toegezegd gekregen. Twee mensen met enige bekendheid en een zekere doortastendheid kunnen heel wat bereiken. Iets vergelijkbaars heeft Jos de Blok weten te realiseren met zijn kleinschalige Buurtzorgconcept. Mensen kunnen het verschil maken.   
Voedselbank oude logo
 Terugkijkend in mijn eigen leven zijn dat er tientallen geweest. Zo heb ik meegedaan in een initiatiefgroep die een Voedselbank in Eindhoven mede heeft opgericht en gedurende enige jaren verder heeft ontwikkeld tot een florerende vrijwilligersorganisatie met prima faciliteiten zoals grote hal met een heftruck, koel- en vries ruimtes, gekoelde vrachtwagens en transitbusjes en wekelijks de aanvoer van een grote diverse stroom van groeten, zuivel en etenswaren voor duizenden mensen.  Een klein ervaren lokaal bestuur met een goed verhaal weet veel geld en goederen vrij te maken. Zoiets zien gebeuren geeft hoop. De eerste Voedselbank is opgericht door Clara en Sjaak Sies in Rotterdam, die later is uitgegroeid tot een van de grootste van Nederland. Op basis van dit voorbeeld zijn er vele in het hele land daarna ontstaan. Een goed voorbeeld doet volgen. 
Een altruïstische boodschap werkt altijd en in relatief korte tijd zijn landelijk wel honderd voedselbanken opgericht met dezelfde strenge regels van toelating en gebruikersperiode.
Voedselbank nieuwe logo
Een ander voorbeeld waar ik vanaf het begin bij betrokken ben geweest is het oprichten van een basisschool op basis van de Rudolf Steiner pedagogie. Met een groepje van zeven a acht ouders met jonge kinderen zijn we lezingen gaan organiseren, handtekeningen en genoeg getekende intentieverklaringen opgehaald voor dit schooltype in Eindhoven Zuid. Daarmee  was de Gemeente uiteindelijk bereid om ons faciliteiten te bieden. We konden een kleuterleerkracht aantrekken die nog een jaar ongesubsidieerd gewerkt heeft met een groepje kinderen. Ouders richten het klaslokaaltje in en brachten de leerkracht voedsel en boden onderdak. Na deze pioniersfase is de school uitgegroeid tot nu zo’n 400 leerlingen en een dubbele stroom en heeft haar 25 jarig bestaan gevierd. Wat simpel en heel kleinschalig begint kan enorm uitgroeien.  Van oprichters werden een aantal later ook bestuursleden en konden mee vorm geven aan de organisatie, financiën en schoolbeleid. Weer later heb ik op een middelbare school op basis van vrijeschoolonderwijs ook zitting genomen in de ouderraad en later schoolmedezeggenschapsraad. Als voorzitter probeerden we de belangen van kinderen, leerkrachten, ouders  en bestuur in evenwicht te houden.




kleuterklas van basisschool de Regenboog

Bij toeval raakte ik vanuit die positie betrokken bij de nieuwbouw van een Middelbare school, het Novaliscollege. Na jaren van wachten stelde de gemeente opeens geld ter beschikking en konden we een school realiseren die aan de hoogste duurzaamheidseisen voldeed. Een twee verdiepingen hoog houtskeletsgebouw met leemstuc muren en vlaswol als isolatiemateriaal, met een eigen warmtepomp  en zonnepanelen op het dak en twee gescheiden watersystemen. Prachtig om in 5 jaar tijd , met wekelijks een vergadering van 2 uur, alle bouwfasen mee te maken van de selectie van de architect,  het eerste globale ontwerp, het programma van eisen, de bouwkundige en brandveiligheidsaspecten, daarna de selectie van de aannemer  en installatiebureaus. Tot en met de realisatie en bijwonen van bouwvergaderingen. Een boeiend en leerzaam proces.    Dit zijn typische voorbeelden van burgerinitiatieven waarbij je probeert een project te realiseren voor de maatschappij en in dit geval schoolgaande kinderen. Je voelt een grote dankbaarheid als het dan ook lukt en goed ontvangen wordt.
Duurzame Nieuwbouw Novaliscollege 
In mijn leven heb ik in meerdere initiatieven geparticipeerd. Tijdens mijn studie aan de Technische Universiteit zocht ik zinvolle activiteiten buiten de directe studie. Die vond ik bijvoorbeeld in een groepje medestudenten die samen met bureau Studium Generale veel affiniteit hadden met de kleinschaligheidsbeweging en Mens- en Milieuvriendelijke  Ondernemen (Memobeweging) in Nederland. Om dit soort initiatieven te promoten hebben we een tentoonstelling en boekwerk opgezet met foto’s en verhalen van verschillende alternatieve bedrijfjes, die later ook door Nederland heeft gereisd.  In de kandidaatsfase van de studie ontstond er een initiatiefgroep die een Bedrijfskunde Wetenschapswinkel heeft opgericht. Veel hoogleraren waren hiertegen want zij zagen daarin een aantasting van hun betaalde adviesopdrachten. Wij vonden echter dat maatschappelijke organisaties ook gebruik moesten kunnen maken van laagdrempelige bedrijfskundige kennis.  Zo had je ook  een chemiewinkel en bouwkundewinkel en wij realiseerden een bedrijfskunde winkel, waar studenten aangenomen onderzoeksprojecten uitvoerden. Trots was ik toen ik later hoorde over het 25 jarig bestaan van de wetenschapswinkel. 

Tegen het einde van mijn studie Technische Bedrijfskunde heb ik mij vrijwillig aangemeld als kredietbeoordelaar bij Stichting Memomunt in Amsterdam. Daar heb ik enige jaren financiële aanvragen van bedrijfjes beoordeeld en passende kredieten verstrekt. Een mooie ervaring op het gebied van ondernemen en accounting.  Aan het einde van mijn studie en na een spirituele ontdekkingstocht in India kwam ik als oranje discipel van Baghwan Shree Rajneesh uit Poona terug met een zwarte kralenketting en foto van de goeroe om mijn nek. Bekende Nederlanders waren mij voorgegaan zoals psychiater Jan Foudraine (lees ook zijn boek “Wie is van Hout”) en zanger Ramses Shaffy. Samen met Studium Generale organiseerden we daarna een lezingen cyclus met als onderwerp Spirituele Stromingen, waar ik zelf ook nog in een panel  heb gezeten.


Na de opkomst van Geert Wilders en zijn toenemende populariteit had ik het gevoel dat hier een nieuwe potentiële dictator in de maak was en dat ik iets moest doen in de politiek om dit tegen te houden. Dus koos ik ervoor om actief te worden in de plaatselijke afdeling van de Socialistische Partij in Eindhoven. Van gewoon lid werd ik later actief lid en daarna kernlid en nog een stapje verder ook bestuurslid. Dat betekende acties plannen en uitvoeren, bijeenkomsten bezoeken, verslagen maken, interviews houden van prominente leden, boeken lezen en samenvatten, afdelingsvergaderingen bijwonen, partijprogramma’s opstellen en bespreken, landelijke studiedagen volgen , “flyeren” en “buurten in de buurt”. Er ging geen week voorbij of er was wel een activiteit. Na ruim drie jaar had ik ervaren dat de SP een partij is die vraagt om meer dan 100% inzet van hun mensen en dat kan niet iedereen blijven geven naast een gezin of werkleven. Een optredende hartkwaal en daaropvolgend een hartoperatie, vervanging van hartklep en meerdere “bypasses” zorgden ervoor dat ik gestopt ben als actief lid. Toch heb ik met hart en ziel mijn bijdrage geleverd  en kan ik met voldoening terugkijken op vele bijzondere ontmoetingen, gebeurtenissen en artikelen. Het heeft me wijzer en rijker gemaakt. Een burgerinitiatief kan ook leiden tot een functie bij de landelijke,  provinciale of gemeentelijke overheid. Ook dan zet je je in voor de maatschappij.

Als lid van de Coöperatieve Rabobank, vanwege een hypotheek, kreeg ik toevallig een keer een uitnodiging voor een lokale bijeenkomst met een bekende spreker. Zo kwam ik ook op de hoogte van het bestaan van een ledenraad en een Raad van Commissarissen. Spontaan heb ik me toen bij de directie en de voorzitter van de RvC aangemeld als potentiele belangstellende. Na een paar gesprekken ben ik ook toegelaten tot de lokale Ledenraad van Rabobank Aalst/Waalre, die later opging in Rabobank Kempen. Achteraf hoorde ik tot mijn verrassing dat ik het eerste lid was die zich op eigen initiatief had aangemeld. Meestal zoeken uittredende leden opvolgers uit hun eigen kenniskring. In ongeveer drie jaar tijd heb ik constructief, maar ook kritisch bijgedragen aan het beleid van de Rabobank. Een keer per jaar mochten we als lokale vertegenwoordigers aansluiten bij een landelijke Rabo-bijeenkomst op het hoofdkantoor in Utrecht. Er was altijd een spanningsveld tussen de lokale autonomie en het beleid van het hoofdkantoor en daar lag een uitdaging. Abrupt ben ik echter gestopt na het horen van de Liborrente manipulaties.
Als hogeschooldocent ben ik in 2008 een nieuw initiatief begonnen om al mijn kennis, lesmateriaal,  project-,  stage- en afstudeeropdrachten om te werken en samen te vatten in  artikelen, die ik op mijn weblog plaatste. Daarmee kan ik ook geïnteresseerden bereiken buiten de groep van de eigen studenten. Na jaren is het uitgegroeid tot een aardige bibliotheek met honderden artikelen over een groot aantal verschillende onderwerpen. De jaarlijkse bezoekersaantallen zijn er al meerdere duizenden. Het vormt een soort geestelijke nalatenschap en ook een persoonlijk archief en bibliotheek. In de loop der jaren heb ik ook meerdere artikelen geschreven voor het Eindhovens Dagblad, tijdschrift Driegonaal , de website Antrovista, de website van de SP afdeling Eindhoven, de website vrijeschoolbeweging en blad Lerarenbrieven. Naast docent voel ik me steeds meer publicist.  
Weer later ben ik gevraagd na het verschijnen van mijn eerste boek “Trias Politica Ethica” in 2006 of ik niet wilde toetreden tot het bestuur van de Arnaud Joannes Stichting, een goede doelen Stichting. Deze stichting wil vanuit de sociale impuls van de antroposofie initiatieven  stimuleren en faciliteren.   In een vierkoppige samenstelling doen we dit vrijwilligers werk nu al tien jaar op basis van 3 à 4 vergaderingen per jaar.  Met hulp van uitgever Nearchus hoop ik dat in 2017 mijn tweede boek Solidaire Economie verschijnt.
Het mooie van burgerinitiatieven is dat iedereen op legio verschillende manieren hieraan kan bijdragen. Altijd kun je bijdragen aan buurtverenigingen, sportclubs, hobbygroepen, politieke of religieuze organisaties, ngo's, energiecoöperaties,  huurdersverenigingen, wijkcomités etc. Het helpt wel als geen volledige 40-urige baan neemt maar misschien een 0,8 weektaak. Dan is er ook ruimte en tijd voor andere activiteiten. Je wordt er niet rijk van, maar al dit vrijwilligerswerk draagt wel bij aan het geluk en welbevinden van jezelf én de gemeenschap. Het is de smeerolie van onze samenleving waar de overheid en markt/economie niet voor kunnen zorgen.
  
Sinds enige jaren is er ook een wettelijk formeel burgerinitiatief mogelijk. Dat is een nieuwe mogelijkheid  om als burger, ondersteund met 40.000 handtekeningen,  een bepaald onderwerp op de agenda van de Tweede Kamer te krijgen. Zo is er al een burgerinitiatief geweest voor een nieuw geldstelsel ("ons geld"), een voorstel voor invoering van een basisinkomen, voltooid leven, stop overvolle klassen etc.   
Daarnaast is hetzelfde mogelijk op lokaal, gemeentelijk niveau. In gemeenten kun je ook een voorstel indienen, ondersteund door 250 andere inwoners, dat dan op de agenda van de gemeenteraad kan komen.                                               





 
                                 

dinsdag 28 maart 2017

Verkiezingsuitslagen voor SP Eindhoven

 
Afgelopen 15 Maart waren de Tweede Kamerverkiezingen in Nederland. De opkomst en het stemgedrag zeggen niet alleen iets over de huidige regering van PvdA en VVD maar zijn misschien ook een graadmeter hoe de kiezer de  partijen over de afgelopen vier jaar ziet.  In die periode heeft de SP  na de Gemeenteraadsverkiezingen van 2014 meegedaan in een coalitie met PvdA, D’66  en Groen Links. In deze periode heeft de SP twee wethouders gehad Bianca van Kaathoven  en Jakob Wedemeijer. Bianca is later vervangen door Jannie Visscher. Heeft de SP veel bereikt, een duidelijke stempel kunnen drukken?
De grootste partijen behaalden in Eindhoven:
                           TK  2012                TK   2017
   PvdA                26,1%                 5,2% (- 20,9%)
   VVD                 22,4%                 18,8% (- 3,6%)
    SP                   14,3%                 11,4%  (- 2,9%)
   D’66                10,7%                 15,8%  (+5,1%)
   PVV                   9,8%                  12,3%  (+ 2,5%)
   CDA                  5,9%                   8,4%  (+ 2,5%)
   GL                     2,9%                  11,8%  (+ 8,9%)
 Daarmee is duidelijk dat ook in Eindhoven binnen de coalitie veel stemmen  verloren  gingen bij PvdA en SP, maar D’66 en GL deden het wel goed. 
In 2018 komen de volgende Gemeenteraadsverkiezingen en dan is de vergelijking pas helemaal goed te maken..
Op de SP- Partijraad afgelopen zaterdag (25 maart) konden alle afdelingen hun ervaringen en meningen naar voren brengen naar aanleiding van de verkiezingsuitslag. Volgens de media was de conclusie en later ook uitgesproken door partijleder Emile Roemer dat de partij de jongeren en de hoger opgeleiden niet voldoende heeft aangesproken. Persoonlijk denk ik dat het eerste wel klopt . De SP is niet van de Facebookgeneratie die de moderne social media zo goed heeft weten te gebruiken tijdens de verkiezingen als bijvoorbeeld de VVD en GL. Het partijprogramma was breed en duidelijk op alle relevante maatschappelijke gebieden en volgens de doorrekening van het CPB ook gedegen met de meeste werkgelegenheidsgroei, inkomensstijgingen en koopkrachtverbetering.
Emile Roemer  (foto: breda.sp.nl)
Als het gaat om populariteitsmetingen blijkt Emile de ideale vader, vriend, schoonzoon en buurman. Vriend en vijand waren er het over eens dat Emile Roemer in het knotsgekke wekenlang durende mediacircus goed gepresteerd heeft in de verschillende debatten. Daar ligt het allemaal zeker niet aan.   
Waarom dan toch dit tegenvallende resultaat ? Waarom zijn van de 1,7 miljoen PvdA weglopers nauwelijks kiezers bij de SP uitgekomen?
- Lag dat aan de kritiek op de leider kort voor de verkiezingen vanuit de Tweede Kamer fractie, die een mogelijke interne onenigheid blootlegde ? Dat is snel en daadkrachtig aangepakt en daarna was men weer een gezicht naar buiten toe.
- Zijn het de steeds weer opduikende geluiden van actieve SP-gedeputeerden ,  raadsleden en wethouders, die opstappen of hun onvrede uiten over de afdrachtenregeling ? Als de balans tussen privé, werk en politiek echter niet klopt, gaat het op langere termijn mis.
- Zijn het de onderhuidse onlustgevoelens die boven komen bij het opstellen van de landelijke tweede kamerkandidatenlijst, waardoor flinke verschuivingen optreden?  De interne partijdemocratie is daarom essentieel en iets waarop je steeds weer moet kunnen en willen vertrouwen.  
Van de VVD is bekend dat ze al vijf jaar de dubieuze lijst aanvoeren van (ex-) politici die het meest in aanraking zijn gekomen met justitie. Voornamelijk vanwege integriteitskwesties. Kennelijk lijdt de VVD daar nauwelijks onder, maar dat is anders bij de SP.  
De SP- zal eerlijk in de spiegel moeten kijken , want het is een partij van principes en hoge morele waarden. Daar wordt je ook keihard op afgerekend, gelukkig is er een stabiele basis van ruim een miljoen kiezers die vertrouwen hebben in de SP.

maandag 25 juli 2016

Is de aarde een slavenplaneet?

 
 Dit boek van Aad Orgelist beschrijft zeer uitgebreid een aantal misstanden in onze samenleving, waar een politieke elite eerder de belangen van de economische machtshebbers lijken te dienen dan die van de samenleving. De kapitalistische ideologie, of ook wel vrije marktideologie, is zaligmakend in de ogen van politici. De overheid heeft zich vanaf de jaren zeventig van de vorige eeuw steeds verder teruggetrokken  uit de verschillende sectoren van de samenleving, omdat de marktwerking zou zorgen voor eerlijke, gezonde concurrentie en een rechtvaardige verdeling van de kosten en baten. Dat is allemaal niet waar gebleken zo weten we sinds de economische en financiële crisis vanaf eind 2007. Het financiële bankenstelsel heeft ongestoord haar gang kunnen gaan en heeft mensen en bedrijven slechte financiële producten aangesmeerd, zoals woekerpolissen en rentederivaten.
Het parlementaire democratische stelsel in Nederland en Europa functioneert ook slecht. Overmatige bezuinigingen na de financiële redding van de banken, die anders failliet zouden gaan, zijn allemaal  terecht gekomen op het bordje van de belastingbetaler.
Orgelist laat duidelijk in een tabel zien dat de belastinginkomsten voor een zeer klein deel afkomstig zijn uit afdrachten van bedrijven voor dividenden en vennootschapsbelasting.    In 2012 bedroeg de loon- en inkomstenbelasting 48 miljard Euro en de vennootschaps- en dividendbelasting maar 18,4 miljard, iets meer dan een derde deel.
auteur Aad Orgelist
 
Auteur Orgelist spreekt over neokolonialisme, waarbij de arbeider een steeds onzekerder bestaan heeft met minder vaste contracten en afnemende sociale voorzieningen. Voor multinationals wordt het bedje gespreid met geheime deals in achterkamertjes van de belastingdienst. Belastingontduiking is kennelijk niet eens strafbaar, maar wordt opgevat als belastingontwijking. Buitenlandse financiële partijen kunnen ongestoord bedrijven opkopen en kennis en know how wegsluizen naar het buitenland.     
Orgelist schrijft over de BOM  en bedoelt daarmee de verstoorde balans tussen Bedrijf, Overheid en de Mensen. Dat heb ik in mijn boek (Trias Politica Ethica) de visie van de maatschappelijke driegeleding genoemd, waarbij rechtsleven(overheid), economisch leven (bedrijven) en geestesleven (= mensen) ieder naar zijn eigen aard (principe of waarde) moeten kunnen functioneren. Nu is sprake van een ongebreidelde wirwar waarbij het bedrijfsleven vrij spel heeft en alle andere sectoren domineert.
We hebben een ethiek nodig  om de juiste keuzes te maken in het belang van de samenleving  en dat vereist ook spiritueel leiderschap in de termen van Orgelist.
Het boek geeft een zeer kritische maatschappij-analyse met een falende politiek, die meer aan eigenbelang doet dan aan lange termijn, duurzame oplossingen . Daarnaast veel aandacht  en de kritische noten over het falende financiële systeem, de bonussen, woekerpolissen. De elites die elkaar de mooie baantjes toeschuiven en "die Verelendung" van de burgerbevolking (ook wel slavenplaneet) zijn inderdaad een gotspe.
We moeten de samenleving drastisch en grondig veranderen, zowel individueel als collectief maar zonder een gewelddadige revolutie. Dat is ook mijn streven en daarvoor heb ik gepleit voor maximale inkomensverhoudingen en een onvoorwaardelijk basisinkomen.  Orgelist schrijft in het algemeen over meer zeggenschap voor medewerkers in bedrijfsleven (soort aandeelhouders) en ik kies meer voor rechtsvormen als coöperaties en geneutraliseerde bedrijven. Orgelist pleit ook voor minder gemeentes die veel professioneler hun taken kunnen uitvoeren en is voor opheffen van provincies, die gefaald hebben bij aanleg van onze infrastructuur van wegen en natuur. 
Orgelist komt ook met voorstellen voor een ander beter pensioenstelsel , waarbij de huidige versplinterde pensioenfondsen worden samengevoegd in een nationaal pensioenwaarborgfonds. Dit voorkomt verspilling en onnodige kosten. Burgers kunnen daarbij kiezen voor meer of minder risico afhankelijk van hun persoonlijke situatie. Dat zijn betere ideeën, dan die van de huidige VVD/PvdA- regering.
Volgens Orgelist is een spiritueel ontwaken nodig om de problematiek in onze samenleving goed te kunnen doorgronden. Naar mijn mening kom je met gezond verstand ook een heel eind om deze wantoestanden te doorgronden.
Het boek is veelomvattend en gedegen onderbouwd met cijfers (soms in handige overzichtelijke kaders) maar geeft ook een heel ontluisterend beeld.  Gelukkig staan in het boek ook vele praktische verbetervoorstellen. Meer zeggenschap  voor burgers en werknemers  in bedrijven, pensioenfondsen en bv de  sociale verzekeringsbank  is wel een belangrijke stap voorwaarts. Dit maatschappijkritische boek is een aanrader voor de bewuste burger.
De titel is in mijn ogen wat minder geslaagd. Natuurlijk kun je wel stellen dat de huidige bevolking erg slaafs en volgzaam is geweest en dit allemaal over zich heen heeft laten komen. Waarom protesteren we niet massaal tegen deze achteruitgang zoals dat in Spanje, België en Frankrijk veel meer is gebeurd? Zijn we murw geworden? Toch is een vreedzame opstand tegen de gevestigde orde noodzakelijk om verandering af te dwingen. Daarvoor pleit ook Laborleider Jeremy Corbyn in Groot Brittannië en democratisch socialist Bernie Sanders  in de Verenigde Staten.
 
Jaar van uitgifte: 2014
197 bladzijden
Uitgeverij Aspekt

zaterdag 25 juni 2016

Is de G1000 Eindhoven een succes?

Onderstaand artikel is ook verschenen in het Eindhovens Dagblad op 30 juni 2016 als opiniestuk.




Burgertop in Eindhoven.
Na een lange voorbereiding is de G1000 vandaag gehouden in het Beursgebouw met zo’n 400 deelnemers. Dat is minder dan gehoopt en zeker niet genoeg voor de beoogde 1000 burgers. Toch spreekt mede-initiatiefnemer en communicatiedeskundige Jeroen Stein van een goed resultaat: “ Bij eerdere G1000 bijeenkomsten werd het aantal ook nooit gehaald. Bedenk ook  dat toch een hele grote groep mensen bereid is om op vrijwillige basis  een hele dag  aan tafel te gaan zitten met volkomen onbekende mensen en je dan uit te spreken over Eindhoven. Het opkomstpercentage bij een gemeenteraadsverkiezing is ook rond de 50% ; dat is een gegeven, want niet iedereen voelt zich even betrokken bij gemeentezaken”.  
Twee van de initiatiefnemers en woordvoerders met links Annet Goltstein
 
Voor de initiatiefgroep is het zeker een succes, omdat het gelukt is om een dergelijke omvangrijke “event” te organiseren, met behulp van veel vrijwilligers en zonder noemenswaardig budget. Het kostte uiteindelijk meer tijd dan gedacht en daarom is de G1000 een maand verzet en vond pas op 25 juni plaats.
Vooraf kregen alle deelnemers een vragenlijst opgestuurd die ze digitaal konden invullen om hun verwachtingen te inventariseren. Behalve die letterlijke vraag waren er ook een aantal identificatievragen  zoals geslacht, leeftijd, afkomst en  opleidingsniveau en ook vragen over de eigen burgerparticipatie in de stad of wijk.

Deelnemers tijdens de lunch met rechts tafelsecretaris Muriël van Alphen
Natuurlijk hangt het succes uiteraard ook af van de voorstellen en ideeën die komen opborrelen tijdens de dag. In drie ronden werd in het ochtendprogramma gevraagd naar:
       1.      Wat is volgens jou belangrijk voor de stad Eindhoven?
2.      Wat moet er volgens jou gebeuren?
3.      Waar zouden we aan moeten werken en wat kan ik bijdragen?
Ieder vraag werd in de groep besproken en uiteindelijk moest iedereen via zijn smartphone één woord invoeren in het digitaal programma Wordle, dat een wolk van woorden genereert waarbij de woorden een afspiegeling zijn van het aantal keren dat het woord is genoemd. Hoe vaker het woord genoemd wordt, des te groter en vetter het betreffende begrip zichtbaar is.  
voorbeeld van een wordle
 
Daarmee rolde aan het einde van de ochtend een top 10 lijstje uit de computer met als meest populaire woorden:
1.      Verbinding
2.      Basisinkomen
3.      Veiligheid
4.      Leefbaarheid
5.      Groen
6.      Openheid
7.      Samenwerking
8.      Diversiteit
9.      Communicatie
10.  Ontmoetingen
Voor mij is het nog niet duidelijk of de volgorde een afspiegeling is van een prioriteitstelling? Misschien zijn bijvoorbeeld de begrippen Verbinding en Basisinkomen wel veel vaker genoemd dan Communicatie of Ontmoetingen. De vraag blijft of dat ook betekent dat iets dan ook belangrijker is. Dat hangt uiteraard weer af van de vraagstelling. En hoe groot zijn dan de onderlinge verschillen??
Mede-initiatiefnemer en kerngroeplid Sjaak Evers (links)
Wat het lastig maakt is dat door het comprimeren van een voorstel, idee of thema tot een woord, de context en achtergrond verdwijnt. Bij basisinkomen is dat nog niet zo erg, maar bijvoorbeeld wel bij verbinding. Verbinding tussen wie of wat: tussen burger en overheid, tussen burgers onderling of tussen  burgers en politiek? Als laten we zeggen twintig burgers Verbinding hebben ingevoerd als “hun” sleutelwoord, kunnen ze toch iets heel anders bedoeld hebben ? Dat geldt ook voor de meeste andere begrippen.

 Na de lunch konden de deelnemers een keuze maken voor hun favoriete onderwerp (uit de lijst van 10) en  vervolgens samen een concrete uitwerking of voorstel maken.
Dat leverde de eindlijst met voorstellen op met een aantal prikkelende titels zoals :
1.      Meer Groen, zelf Doen!
2.      Groen en Duurzaam Eindhoven
5.      The Green Rebels
6.      Samenleving= samen leven.
7.      Samen voor een veilige buurt !
8.      Ik+Jij = Wij   
Het succes van deze dag is ook afhankelijk van de actieve steun vanuit de gemeenteraad. De burgemeester, een aantal wethouders en gemeenteraadsleden waren ‘s-middags aanwezig om kennis te nemen van de resultaten. Ambtenaren van de Gemeente hebben ook deelgenomen aan de dialoog als deelnemer of tafelsecretaris.
Dialoogtafel over basisinkomen met Muriël van Alphen als secretaris
-         Hoever gaat de politiek om een initiatief uit de burgertop te steunen in  moreel,  financieel of  organisatorisch opzicht?
-         Maakt de coalitie toch een burgerbudget vrij om voorstellen te gaan realiseren? 
-         Durft de politiek nog verder te gaan door een burger (schaduw-) gemeenteraad te installeren , op basis van loting en met een zittingstermijn van twee jaar, die als een soort van Eerste Kamer alle gemeentebesluiten toetst en goed- of afkeurt? Zo heeft David van Reybrouck het ook voorgesteld in zijn boek “Tegen verkiezingen”. http://driegeleding.blogspot.nl/2014/09/revitalisering-van-de-democratie-door.html
       Als Gemeentepolitiek steeds belangrijker wordt en moet worden, zoals burgemeester Rob van Gijzel vaker heeft betoogd, dan zou dit voorstel van burgervertegenwoordiging een geweldig succes zijn voor de directe democratie.    
Er is nu al afgesproken dat op 7 juli een vervolgbijeenkomst is gepland die door Rianne van der Zanden (mede-initiatiefnemer en kerngroeplid) ook “startbijeenkomst” wordt genoemd.   Het echte werk moet dus nog gaan beginnen !
Dialoogtafel met Jean-Paul Close (Stad van Morgen) als deelnemer en secretaris.