Financiering Politieke Partijen

Onderstaand artikel is gepubliceerd op de SP website afdeling Eindhoven, rubriek ingezonden vanaf 9 Juli 2009 en op de website Antrovista onder de titel: "Wild, wilder, Wilders (2)" onder de rubriek nieuws vanaf 13 juli 2009

Groep Wilders (2),

In een eerder artikel heb ik mijn bezorgdheid geuit over het feit dat een niet democratische beweging zoals de Groep Wilders gewoon mee kan doen aan Nederlandse en Europese verkiezingen.

Alleen de SP erkent dit tekort van het huidige kiesstelsel en gaat onderzoeken of de kieswet moet worden aangepast om ons democratische bestel te beschermen.

Afgelopen week kwam in het nieuws dat Minister van Binnenlandse Zaken Guusje ter Horst werkt aan een plan om bewegingen als de Groep Wilders en de partij van Rita Verdonk tóch in aanmerking te laten komen voor overheidsfinanciering.

Volgens de wet Subsidiëring politieke partijen uit 1999 krijgen politieke verenigingen pas een overheidssubsidie als ze duizend of meer leden hebben en in de Tweede Kamer zijn vertegenwoordigd. Daardoor kan de groepering Wilders niet op overheidssteun rekenen, omdat die maar één lid heeft en de vereniging Trots op Nederland van Rita Verdonk ook niet, want die heeft maar 2 leden.

Feitelijk is de groep Wilders geen democratische partij waar je lid van kunt worden.

Ter Horst wil in het voorstel de financiering laten afhangen van het aantal kamerzetels en dat zou voor Wilders ruimhartig uitpakken.

Feitelijk zou je dit probleem staatsrechtelijk moeten oplossen door een verandering van de kieswet en niet via de subsidiegeldkraan. Toch ademt de huidige wet Financiering politieke partijen wel de geest van een democratisch rechtsgevoel. Daarom zou de Tweede Kamer er goed aan doen dit nieuwe financieringsplan niet goed te keuren of pas nadat de kieswet is aangepast.

 

Update.

Helaas is dat niet gebeurd en daarom bestaat Wilders zoveel jaar na dato nog steeds als de PVV, Partij voor de Vrijheid, terwijl hij nog steeds geen partij heeft opgericht waar leden inspraak kunnen hebben in het programma of de beginselen. Wel vrijheid prediken maar niet voor de eigen leden of moslims. 

Alles is opgehangen aan de grillen van één persoon die bovendien, hoe triest ook, 24 uur beveiligd moet worden. Voor de Tweede Kamer verkiezingen van 2017 heeft hij een partijprogramma uitgebracht van maar 1 A4-tje dat weinig concreets voorstelt. Zo staat er letterlijk dat de PVV: " geen (overheids-) geld meer naar ontwikkelingshulp, windmolens, innovatie, kunst ,  omroepen enz. " ?!  

Is Wilders tegen betaalde innovatie?? Is Innovatie alleen het voorrecht van miljonairs en ondernemers of wil hij de vooruitgang tegenhouden?  

Verder wil hij korans verbieden en  moskeeën sluiten. Is dat de grootste bedreiging van ons land? 

Zie hier de integrale tekst. https://www.pvv.nl/images/Conceptverkiezingsprogrammma.pdf 

 

Wilders, die zich nu al voor de 2e keer moet verantwoorden voor de rechter, vanwege haatzaaien, omdat hij "minder" Marokkanen wil. Na de eerste veroordeling is hij weer in hoger beroep gegaan en kan het definitieve oordeel weer proberen uit te stellen.

Je zou om dit alles nog kunnen schamperen en er grappen over maken zoals Arjan Lubach heeft gedaan, maar feit is dat de PVV van Wilders als grootste politieke partij in de peilingen staat. 

Gaan we ook in Nederland  extreem nationalistische tijden krijgen??

Zie hier de uitzending van Lubach op Zondag op 19 februari 2017.   http://www.npo.nl/zondag-met-lubach/19-02-2017/VPWON_1265483          

 

Groep Wilders

Onderstaand bericht is verschenen op de website van de SP afdeling Eindhoven, onder de rubriek ingezonden vanaf 17 juni 2009. Ook verschenen op de website Antrovista, rubriek nieuws onder de titel: Wild,Wilder,Wilders vanaf 6 juli 2009 Hoe beschermen wij onze democratie? 

Volgens de opiniepeilingen in aanloop naar de Europese verkiezingen van 4 juni zou de Groep Wilders op veel stemmen kunnen rekenen. De gevestigde politieke partijen hoopten dat de peilingen niet bewaarheid zouden worden, maar de daadwerkelijke uitslag loog er niet om. In een klap is Groep Wilders bijna even groot geworden als het CDA, de grootste partij. Als de 26e zetel waar Nederland in het Europese parlement recht op heeft ook toegekend wordt aan Groep Wilders dan zijn ze even groot.

 

De vraag is natuurlijk of dit stemgedrag te maken heeft met onvrede over Europa zoals ook bij het eerdere referendum over de Europese grondwet (waar een meerderheid nee stemde), of dat het vooral een proteststem is tegen de huidige regering . 

Wilders heeft uitgesproken meningen geventileerd met betrekking tot de Islam, asielzoekers en probleemjongeren van allochtone afkomst. Hoe je ook denkt over deze standpunten het hoort bij een democratie waar een ieder zijn mening moet kunnen uiten en Wilders heeft met negen zetels in de Tweede Kamer ook zijn plaats verworven. 

Wat voor mij echter onbegrijpelijk is, is het feit dat ons democratische systeem het toestaat dat niet democratische bewegingen, zoals de groepering Wilders, vanzelfsprekend mee kunnen doen met verkiezingen. Daarmee bedoel ik niet dat Wilders en zijn aanhangers als partij verboden zou moeten worden, maar dat de toegang tot het democratische, parlementaire stelsel afhangt van het feit of zij zelf functioneren als democratische partij. 

De groepering Wilders is feitelijk geen democratische partij met leden en een bestuur, die een voorzitter of partijleider kunnen kiezen, met een partijprogramma dat door de ledenvergadering wordt vastgesteld. Kortom een partij met interne democratische procedures en besluitvorming. Bij de groepering Wilders ontbreekt dat allemaal. Er zijn geen feitelijke leden en er is geen interne democratische structuur. Feitelijk is Wilders de alleenheerser in zijn groepering. 

Het is alsof een rugbyteam mee wil doen aan een voetbalcompetitie. Dat kan natuurlijk alleen als ze de spelregels van het voetbalspel naleven. Toen ik deze vragen voorlegde aan de huidige partijleiders in de Tweede Kamer kreeg ik meteen reacties, maar vrijwel allemaal in de trant van; wij willen de groepering Wilders niet verbieden en gaan het democratische debat met hem aan. We moeten hem bestrijden met argumenten! 

Waar de dialoog met Wilders toe leidt heeft iedereen kunnen zien in het slotdebat met alle fractievoorzitters na de bekendmaking van de verkiezingsresultaten. Het was geen debat op inhoud, maar slechts een uit de hand gelopen schreeuwpartij en een beschamende voorstelling van het politieke gehalte van onze democratie. 

 Alleen de SP heeft bij monde van Ronald van Raak het volgende geantwoord: “ We moeten maar eens voorstellen om politieke partijen in de Grondwet op te nemen - die bestaan nu grondwettelijk niet - en aan de hand daarvan een discussie over wat een politieke partij is. Het is echter nu zo dat niet alleen partijen, maar ook individuen of groepen mensen aan verkiezingen kunnen deelnemen ”. Inderdaad. 

Als de huidige kieswet hierin nog niet voorziet, moet er snel een wetswijziging komen om dit democratische tekort te herstellen en zo onze democratie te beschermen.

Verlichtingsidealen als Kernwaarden

Onderstaand artikel is gepubliceerd op de SP website afdeling Eindhoven vanaf 22 Mei 2009 en in ingekorte vorm op de website Antrovista, rubriek nieuws vanaf 17 juni 2009

Maatschappelijke Driegeleding.

De SP streeft naar één doel: "een maatschappij waarin menselijke waardigheid, gelijkwaardigheid en solidariteit centraal staan".
Het moet menselijker en socialer is het huidige motto van de SP voor de Europese verkiezingen. In het boekje “Hoe dan, Jan?” legt partijvoorzitter Jan Marijnissen uit dat deze kernwaarden afgeleid zijn van de drie verlichtingsidealen die op de barricaden tijdens de Franse Revolutie gescandeerd werden: “Liberté, Egalité en Fraternité ofwel in goed Nederlands Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap/Solidariteit".
De stap van gelijkheid naar gelijkwaardigheid is klein maar wel betekenisvol. Het kost iets meer inspanning om in te zien dat toch ook menselijke waardigheid en vrijheid onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn . Juist vanwege de menselijke waardigheid hebben westerse landen in hun grondwet de fundamentele rechten en dus ook vrijheden laten vastleggen. Zo gaat artikel 1 over gelijkheid of gelijkwaardigheid en dat discriminatie op grond van godsdienst, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook niet is toegestaan.
Artikel 6 tot en met 10 gaan over de fundamentele vrijheden van godsdienst, levensovertuiging, meningsuiting , vereniging , vergadering en dus ook bescherming van de persoonlijke levenssfeer.
Recentelijk nog heeft de WRR, onder voorzitterschap van prof. W. van de Donk, een rapport uitgebracht over de kernwaarden van de rechtsstaat. Daarin wordt gezegd dat het in de rechtstaat draait om menselijke waardigheid met daarbij de drie kernwaarden : vrijheid, gelijkwaardigheid en solidariteit.
Letterlijk: “ Alle mensen in Nederland zijn vrij om te denken, te zeggen en te doen wat ze willen, maar alleen als ze daarmee de vrijheid en veiligheid van anderen niet in gevaar brengen of de gelijkwaardigheid van anderen ontkennen.
- Gelijkwaardigheid: Alle mensen in Nederland zijn gelijkwaardig, want de menselijke waardigheid van de een is niet belangrijker dan die van de ander.
- Solidariteit: Alle mensen in Nederland moeten het zich aantrekken als anderen in onvrijheid leven of niet gelijkwaardig worden behandeld. Naar vermogen moet men anderen helpen.”                        De WRR lijkt daarmee de basisprincipes van de SP te bekrachtigen.

In 2007 is er ook een dissertatie verschenen van C. Dieterman , aan de Universiteit van Leiden, met de titel “Trias Ethica, rules of Statecraft “. Ook hier worden de verlichtingsidealen uit de kast gehaald maar interessant genoeg ook met een belangrijke uitwerking. Het is bekend dat de drie kernwaarden onderling kunnen conflicteren in maatschappelijke vraagstukken. Een recent voorbeeld is het weigeren van een homoseksuele man op een school met streng Christelijke signatuur. Geldt hier de vrijheid van vereniging en overtuiging of het gelijkheidsprincipe waardoor iemand niet gediscrimineerd mag worden vanwege seksuele geaardheid ? Dieterman heeft daarom gesteld dat de drie kernwaarden ieder een eigen levenssfeer hebben waarbinnen ze geldig zijn. In het rechtsgebied geldt uiteraard de gelijkheid, in het economische gebied het principe van solidariteit of broederschap en in het overige sociaal maatschappelijke gebied moet er sprake zijn van vrijheid. Alhoewel Dieterman aangeeft dat hij tot dit inzicht is gekomen door een strikt logische, geometrische methode is het opvallend dat de uitkomst volledig identiek is met de maatschappijvisie die R.Steiner in 1919 heeft uitgewerkt in het idee van Sociale of maatschappelijke Driegeleding.*

Oud minister-president Balkenende heeft in een ingezonden artikel in het NRC van 19 mei 2009 ook een pleidooi gehouden voor een Rijndeltamodel waarbij een balans dient te worden gezocht tussen de markt(economie), de overheid(rechtsgebied) en de burgersamenleving (sociaal maatschappelijk gebied of ook wel geestesleven genoemd).
Als we voor ieder van deze gebieden de respectievelijke principes of kernwaarden zouden gaan hanteren ontstaat er vanzelf een menswaardige en sociale maatschappij.
De economie zal echter de grootste offers moeten brengen . De vrijheid van ondernemers, vrije concurrentie en vrijhandel die nu als zo belangrijk worden geacht zal ons toch niet alle zegeningen brengen, zoals de recente financiële en economische crisis ook heeft bewezen. De economie zou juist moeten uitgaan van het leidende principe van broederschap of solidariteit. Alle grondstoffen en hulpbronnen zouden geen privébezit maar een gemeenschappelijk goed moeten zijn, dat de mensheid ter beschikking staat en die kunnen dienen om in de behoeften van alle mensen te voorzien. Dat vereist wel een verantwoord en vooral ook duurzaam gebruik , zoals het van een goed rentmeester van de aarde verlangt mag worden.

* Zie ook Trias Politica Ethica , Uitgeverij Nearchus 2006
http://triaspoliticaethica.blogspot.nl/2012/12/recensie-van-ebakkum.html

SAMEN WERKEN AAN NEDERLAND

Geplaatst bericht op 3 april: http://www.samenwerkenaannederland.nl/
bij de rubriek Een actieve internationale en Europese rol

Maatschappelijke Driegeleding

Voordat we op Europees niveau tot goede afspraken kunnen komen is het noodzakelijk om eerst een goed beeld te hebben van de samenleving en de rol die de overheid daarin moet spelen.
Het zogenaamde primaat van de politiek.
In een boekje getiteld "Trias Politica Ethica" (Uitgeverij Nearchus en ISBN 90-73310-42-3, maart 2006) heb ik dat proberen uit te leggen.
De essentie komt neer op vrijheid in het sociaal,maatschappelijk en culturele leven (civil society). Daar horen ook Onderwijs en Wetenschap bij en dus zou de overheid zich inhoudelijk niet met dat gebied moeten bemoeien.
Daarnaast gelijkheid in het rechtsgebied waartoe ook horen CAO-afspraken, Arbeidstijden, milieu en arbo etc. Vooral ook het beloningfsvraagstuk. Gelijke beloning voor gelijke werkzaamheden ongeacht de branche waarin iemand werkzaam is. En vooral ook een normering voor topsalarissen en bonussen incl ondernemersinkomens.
Verder en dat is misschien het moeilijkste om te begrijpen solidariteit in het bedrijfsleven.
Het gaat om schaarse goederen en diensten die effectief en efficiënt geproduceerd en afgezet dienen te worden. Maatschappelijk verantwoord Ondernemen is daarbij een begin om de belangen van mens, milieu en samenleving mee te wegen. Een nederlands bedrijf dat als voorbeeld kan dienen is Tendris (in Naarden). Craddle tot Craddle en Duurzaamheid zouden ook uitgangspunten moeten zijn.
Dat betekent ook dat bedrijven geen beleggingsobjecten zijn waar equity funds en hedge funds te hooi en te gras in kunnen graaien en een bedrijf daarna achterlaat in schulden.
De managers en fondsen verdienen kapitalen over de ruggen van werknemers en de samenleving.Bescherm het bedrijfsleven tegen deze roofridders!

Recensie over Boek Trias Politica

Vakblad SCOPE : Tijdschrift voor Bedrijfskundig Ingenieurs
Uitgave September 2006

BOEKRECENSIE:
Titel: TRIAS POLITICA ETHICA
Subtitel: Een politiek-ethische bijdrage aan de waardendiscussie,
Schrijver: Ruud Thelosen.
ISBN-nummer: ISBN 90-73310-42-3

Dit boek gaat over actuele maatschappelijke vraagstukken. Aan de orde komen “de wurggreep” van de economie op de cultuur, economische invloeden in onderwijs en wetenschap, economische belangen binnen de politiek, dilemma’s in de gezondheidszorg, media & de publieke ruimte en inkomenspolitiek: de angel uit de maatschappelijke discussie. De laatste 2 hoofdstukken zijn: Bedrijven als privé-eigendom: een ernstige vergissing en Associaties: een nieuwe samenwerkingsvorm in het bedrijfsleven.

Onze collega, bedrijfskundig ingenieur Ruud Thelosen, docent aan de Fontys Hogeschool in Eindhoven, behandelt de vraagstukken vanuit het anthroposofische gezichtpunt van de sociale driegeleding. Hierbij wordt een onderverdeling gemaakt in 3 belangrijke levensgebieden: het sociaal maatschappelijke gebied (het sociale leven, inclusief kunst, cultuur, onderwijs en wetenschap), het rechtsgebied (inclusief de overheid en de politiek) en het economische- of bedrijfsleven. Bij ieder van de 3 gebieden hoort een ethisch principe, respectievelijk vrijheid, gelijkheid en solidariteit. De specifieke opgave voor het rechtsleven (overheid en politiek dus) ligt in de bevordering van gelijkheid, van de autonomie van de 3 geledingen ten opzichte van elkaar. Inspiratie is Trias Politica van Montesquieu, die uit gaat van een strikte scheiding tussen wetgevende macht, uitvoerende macht en rechterlijke macht. Zo formuleert de auteur een korte en krachtige politieke ethiek, zijns inziens een maatschappij visie, die het tanende vertrouwen in de overheid kan keren.

Knap hoe hij vervolgens belangrijke, actuele, complexe, ethische vraagstukken helder en consistent behandelt, een geslaagde bedrijfskundige analyse vanuit een expliciete referentie.

Het geheel mondt uit in heldere principiële, radicale stellingnames: “bedrijven als privé-eigendom: een ernstige vergissing”, en “associaties: een nieuwe samenwerkingsvorm in het bedrijfsleven”. Hij haakt aan bij de discussie over het Rijnlandse en het Angelsaksische model: “Noch de aandeelhouders, noch personeelvertegenwoordigers, noch enige andere groep belanghebbenden kunnen a-priori enige aanspraak maken op eigendom” en “Het bedrijfsleven heeft dus niet alleen een strikt financiële doelstelling maar ook een maatschappelijke doelstelling”.

Al met al een zeldzaam boekje. Knap ook om zoveel zaken doorzichtig te maken in minder dan 100 pagina’s. Het lijkt mij een geval van: in de beperking toont zich de meester, een aanrader voor de maatschappelijke verantwoorde bedrijfskundige